Afgelopen zaterdag een leuk gesprek gehad met Dominique en David. Zij zijn leerlingen van het Stedelijk Gymnasium en wilden in het kader van een opdracht bij Maatschappijleer onderzoeken hoe het nou zat met de kloof tussen politiek en inwoners. 

En dat wilden ze van mij als PvdA-raadslid ook wel eens horen. Ik heb het ze dus even uitgelegd 😉 Volgens mij spelen beelden een belangrijke rol. Eerlijk is eerlijk: het beeld van mijn partij is dat als een PvdA’er het niet met je eens is, dat hij het je dan nog wel een keertje uitlegt. Met andere woorden: je hebt het niet begrepen. Als dat zo is, helpt dat niet om dichter bij elkaar te komen. 

Maar het gaat inmiddels wel anders. Ik probeer dat zelf en zie het mijn collega’s ook anders doen. Niet zenden, maar luisteren. Dan de verbinding maken tussen wat ik hoor en wat ik denk. En mijn mening bijstellen en scherpen.

Maar beelden zijn hardnekkig. Probeer het zelf maar eens uit. Van de persoon waarvan je vindt dat hij of zij vervelend is, hoor je vooral de vervelende dingen. Als hij eens iets positiefs doet, vergeet je dat snel. We zoeken bevestiging en vinden die ook. 

Zo is het volgens mij ook met die kloof tussen politiek en samenleving. Die lijdt onder beelden die we hebben (“politici luisteren toch niet”) én onder de praktijk die de beelden soms/vaak (kies zelf) bevestigt. 

Juist daarom vind ik het zo belangrijk dat inwoners zelf meer kunnen zeggen over en doen met hun eigen buurt. Daarbij ontstaat meer het gevoel dat we het samen doen. Dat vereist iets van ons als politici én van jou als Haarlemmer. Is er een kloof? Laten we hem dan samen kleiner maken. Je weet me te vinden. En Dominique en David, bedankt voor het leuke en leerzame gesprek.