Ik poets mijn tanden elektrisch. Dat had mijn tandarts mij aanbevolen, omdat je met een elektrische tandenborstel veel meer poetsbewegingen maakt. Je leert nog eens iets van zo’n bezoekje.

We hebben er twee tegelijk gekocht. ’t Was een aanbiedinkie. De tandenborstels zijn oplaadbaar. Nou vind ik het zonde om de oplader de hele tijd in het stopcontact te laten zitten, dus als het ding is opgeladen gaat de stekker eruit. 

En nu, een jaar of wat verder, zijn de batterijtjes aan hun einde, terwijl de apparaten zelf het nog prima doen. Weggooien en nieuwe kopen? Dat zal toch niet?

Met wat moeite heb ik het apparaat opengekregen en de batterij eruit gevist. Even googlen en de batterij is besteld. Straks even insolderen en klaar is Kees. 

Maar dat moet toch handiger kunnen. Waarom zit er niet gewoon een oplaadbaar batterijtje in? En waarom zit die niet op een handiger plek, zodat je hem eenvoudig zelf kunt vervangen? Het kan toch de bedoeling niet zijn dat je het hele apparaat moet vervangen, alleen omdat de batterij aan zijn einde is?

Ik zal er de volgende keer als ik een apparaat koop in elk geval beter op letten. En straks de soldeerbout maar even hanteren.